1 Απριλίου 2018

Πώς να μεγαλώσετε ένα αγόρι
που θα σέβεται τις γυναίκες

Πώς μπορούμε να μάθουμε το αγόρι μας να σέβεται τις γυναίκες; Τι μηνύματα θέλουμε να του περάσουμε, ώστε να εξασφαλίσουμε την προοπτική ενός άντρα που θα αντιμετωπίζει το γυ­ναι­κεί­ο φύλο με εκτίμηση; Η ψυχολόγος κ. Αθανασιάδου Μαρία γράφει χαρακτηριστικά:

«Είναι πολλά τα περιστατικά ενήλικων ανδρών που ασκούν λεκτική, σωματική και σε­ξου­α­λι­κή κακοποίηση εις βάρος των γυναικών: Εργοδότες που χρησιμοποιούν τη θέση τους και πα­ρε­νο­χλούν ερωτικά τις υφισταμένες τους, σύντροφοι που σηκώνουν χέρι στη γυναίκα τους ε­πει­δή δεν μπορούν να ελέγξουν το συναίσθημα του θυμού τους, σεξουαλικά διεστραμμένοι ά­ντρες που επιλέγουν τον βιασμό για να ικανοποιήσουν τις αρρωστημένες τους επιθυμίες. Και αυτά είναι μόνο οι ακραίες αντιδράσεις. Στην καθημερινότητα συναντάμε γύρω μας αν­θρώ­πους που μέσα από τη συμπεριφορά τους αναδεικνύουν συνεχώς την έλλειψη σε­βα­σμού που υπάρχει ως προς το γυναικείο φύλο και την πλήρη υποτίμηση αυτού.

»Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι συγκεκριμένοι ενήλικοι άντρες ήταν κάποτε παιδιά. Με­γά­λω­σαν σε ένα οικογενειακό περιβάλλον, στο οποίο προφανώς δεν υπήρξαν ούτε πα­ρα­δείγ­μα­τα α­νά­λο­γου σεβασμού ούτε κατάλληλα μαθήματα εκ μέρους των γονέων. Δε γί­νε­ται ένα αγόρι πέ­ντε ετών να βλέπει τον πατέρα του να βρίζει υποτιμητικά τη μητέρα του και να α­ντι­με­τω­πί­ζει τις γυ­ναί­κες, γενικότερα, ως εργαλεία σεξουαλικής ηδονής και αυτό το παιδί να γίνει αρ­γό­τε­ρα έ­νας άντρας που θα εκτιμήσει τη σύντροφό του πέρα από το ωραίο σώμα της και τη δυ­να­τό­τη­τα να γίνεται σάκος του μποξ στα νεύρα του».


Η κ. Αθανασιάδου δίνει συγκεκριμένες συμβουλές για αυτό το μάθημα ζωής που κάθε γονιός ο­φεί­λει να δώσει:

1. Θέλω το αγόρι μου να παρακολουθεί ένα υγιές πρότυπο άντρα μέσα στο σπίτι. Ο μπα­μπάς, ο παππούς, ο θείος, ο φίλος, άντρες που είναι σημαντικά πρόσωπα της οι­κο­γέ­νει­ας, μπο­ρούν να αποτελέσουν καλά παραδείγματα. Η στάση τους απέναντι στη γυναίκα πρέπει να ενέχει εκτίμηση και αναγνώριση.

2. Θέλω το αγόρι μου να καταλάβει ότι το σωματικό εκτόπισμα και η δύναμή του δεν το κα­θι­στούν ελεύθερο να τα χρησιμοποιεί ως εργαλείο υποταγής των αδυνάτων. Είναι καλό να μά­θει πως και οι λέξεις έχουν δύναμη, πώς όταν χρησιμοποιούνται κατάλληλα έχουν και θε­ρα­πευ­τι­κή αξία, ενώ με τα επιχειρήματά του θα μπορεί να βάζει οποιονδήποτε στη θέση του. Ό­ταν αδικείται θα πρέπει να υπερασπίζεται τον εαυτό του χωρίς να επιδιώκει την κα­θή­λω­ση του άλλου.

3. Θέλω το αγόρι μου να μην αξιολογεί μια γυναίκα μόνο μέσα από την εμφάνισή της, αλλά να κοιτάει και τον εσωτερικό της κόσμο, την προσωπικότητά της. Πέρα από ένα καλ­λί­γραμ­μο σώμα και ένα όμορφο παρουσιαστικό, επιθυμώ να μάθω στο αγόρι μου τη ση­μα­ντι­κό­τη­τα αξιών όπως είναι η ειλικρίνεια, η ευγένεια, η δημιουργικότητα, η εξυπνάδα, η κα­λο­σύ­νη κ.ο.κ.

4. Θέλω το αγόρι μου να μάθει να είναι ευγνώμων και να λέει ευχαριστώ ακόμη και για μι­κρά πράγ­μα­τα. Είναι πολύ σημαντικό να εκτιμά την όποια προσφορά της γυναίκας και να μην την υποτιμά, ακόμη κι αν εκείνη δεν εργάζεται ή δε διαθέτει ένα ανεβασμένο μορφωτικό ή κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κό επίπεδο. Και μια νοικοκυρά εργάζεται και αυτό που παρέχει στο σπίτι της είναι πολύτιμο και καθόλου αυτονόητο. Όλοι οι άνθρωποι έχουν την προσωπική τους α­ξί­α. Αυτή δεν περιορίζεται στο χρήμα ή σε μια εντυπωσιακή εμφάνιση.

5. Θέλω το αγόρι μου να μάθει να ακούει σε μια συζήτηση και να εκφράζει τα συ­ναι­σθή­μα­τά του. Αυτό είναι κάτι που θα το βοηθήσει στην επικοινωνία, θα αποκτήσει εν­συ­ναί­σθη­ση και σε­βα­σμό στη διαφορετική άποψη. Δεν πρέπει να απειλείται όταν υπάρχει διαφωνία· στό­χος του πρέπει να είναι πάντα η εύρεση μιας κοινής πορείας και όχι η διάλυση.

6. Θέλω το αγόρι μου να μη φοβάται να έχει ευαισθησίες. Η ευαισθησία θα το κάνει να έρ­χε­ται σε επαφή με τα συναισθήματα της γυναίκας, δε θα είναι σκληρός και άκαμπτος, θα μπο­ρεί να καλλιεργεί μέσα του την ανάγκη της κατανόησης και της συμπόνιας, πάντα βέ­βαι­α με ο­ρι­ο­θέ­τη­ση και με την κατάλληλη προστασία και του ίδιου του εαυτού του.

7. Θέλω το αγόρι μου να μπορεί να είναι μέλος μιας ομάδας. Αυτό σημαίνει ότι θα μάθει να μην κοιτάει μόνο την πάρτη του αλλά και τις ανάγκες και τις επιθυμίες των άλλων. Θα μάθει πως δεν περιστρέφεται ο κόσμος γύρω από αυτόν.

8. Θέλω το αγόρι μου να μάθει ότι μόνο δύναμη δηλώνει για τον άντρα το να φροντίζει τη γυ­ναί­κα του. Η φροντίδα προς τη γυναίκα δεν ταυτίζεται με αδυναμία ή έλλειψη αρ­ρε­νω­πό­τη­τας. Ο άντρας που μπαίνει στη θέση μιας γυναίκας για να σκεφθεί τι της αρέσει, τι την ευ­χα­ρι­στεί, είναι αρκετά έξυπνος. Και το κυριότερο που θέλω να μάθει το αγόρι μου είναι πως τις πιο πολλές φορές αρκεί μια ζεστή και μεγάλη αγκαλιά για να νιώσει η γυναίκα γλυκά προς το πρό­σω­πό του.

9. Θέλω το αγόρι μου να μάθει να βοηθά στις δουλειές του σπιτιού. Το νοικοκυριό δεν είναι κλη­ρο­νο­μι­κή υποχρέωση της γυναίκας. Το να αναλαμβάνει κάποιες δουλειές μέσα στο σπίτι δη­λώ­νει στοργή, τρυφερότητα και κατανόηση στον πολλαπλό ρόλο που έχει εκείνη μέσα σε μια οικογένεια.

10. Θέλω το αγόρι μου να μάθει να αγαπάει τη δέσμευση και να την καλλιεργεί. Αυτό μπορεί να σημαίνει πως δεν υπάρχει λόγος να φοβάται την απώλεια της ελευθερίας του στο πλαίσιο μιας σχέσης. Το να είναι πιστός δηλώνει σεβασμό απέναντι στον εαυτό του και φυσικά α­πέ­να­ντι στη γυναίκα με την οποία σχετίζεται. Η σχέση δε συνεπάγεται τον εγκλωβισμό και τη στέ­ρη­ση του όποιου δικαιώματος έχουμε ως άνθρωποι. Ίσα ίσα, είναι καλό να ενισχύει ένα α­γό­ρι την προσωπική εξέλιξη μιας γυναίκας σε κάθε επίπεδο και αυτό να ισχύει και α­ντι­στρό­φως.

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙ (16.01.2018) ● ΕΙΚΟΝΑ: www.infokids.gr


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: σεξουαλική αγωγή

31 Μαρτίου 2018

Τάμπλετ, γόμα και παπαγαλία

(δημοσιογράφος)

Πειράματα που εκπονήθηκαν στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον και στο Πανεπιστήμιο της Κα­λι­φόρ­νι­ας στις ΗΠΑ έδειξαν ότι οι φοιτητές που χρησιμοποιούν φορητούς υπολογιστές ή τα­μπλέ­τες κατά τη διάρκεια της διάλεξης ενός καθηγητή μαθαίνουν λιγότερα σε σχέση με ε­κεί­νους που ακούν τον διδάσκοντα και κρατούν σημειώσεις. Και αυτό διότι αποδείχθηκε πως τα λό­για του διδάσκοντος περνούσαν μηχανικά στα δάχτυλα του φοιτητή σε αντίθεση με τις ση­μει­ώ­σεις, οι οποίες «ανάγκαζαν» τους φοιτητές να προχωρούν σε μια πρώτη, γρήγορη α­ξι­ο­λό­γη­ση όσων έλεγε ο καθηγητής, ώστε να καταγράφουν –έστω στενογραφημένα– εκείνα που θε­ω­ρού­σαν πιο σημαντικά. Την πρόσληψη της γνώσης, μάλιστα, επηρεάζει και η τα­χύ­τη­τα της πλη­κτρο­λό­γη­σης από κάθε φοιτητή. Οι γρήγοροι φοιτητές, δηλαδή, ενίσχυαν τη μη­χα­νι­στι­κή πρό­σλη­ψη της διάλεξης, η οποία ουσιαστικά κατέληγε σε παπαγαλία. Βέβαια και οι δύ­ο πε­ρι­πτώ­σεις φοιτητών μπορούν αργότερα να καταφύγουν στη βιβλιογραφία του μα­θή­μα­τος, ώ­στε να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του καθηγητή.

Οι έρευνες στις ΗΠΑ φέρνουν νέα δεδομένα στην εκπαίδευση. Μέχρι τώρα εθεωρείτο άνευ ό­ρων ότι η χρήση της τεχνολογίας κάνει το μάθημα πιο ελκυστικό για τον μαθητή, ο οποίος χρη­σι­μο­ποι­εί εργαλεία της καθημερινότητάς του (π.χ. το τάμπλετ του) για να με­λε­τή­σει τα μα­θή­μα­τα που έχει. Με τις έρευνες σε Πρίνστον και Καλιφόρνια αποδεικνύεται εί­τε ό­τι πρόκειται για μηχανιστικό διάβασμα είτε πως μέσω της τεχνολογικής καταγραφής η πα­πα­γα­λί­α βρίσκει τις ρωγμές εκείνες για να εισχωρήσει στις μαθησιακές πρακτικές.

Άρα επιστρέφουμε στο μολύβι και στο χαρτί; Αν κρίνω από τη γοητεία που ακόμη προκαλεί η μυ­ρω­διά του χαρτιού και της γραφικής ύλης, και κυρίως αυτή που αφήνει πίσω της η γόμα που αναλώνεται στην επιδιόρθωση των μαθητικών λαθών, πολλοί θα συμφωνούσαν.

Η ουσία του θέματος παραμένει διαχρονικά ίδια: Ένα παιδί αποκτά κριτική σκέψη και στέρεα γνώ­ση εάν μπορεί να παρατηρεί τον κόσμο, να ακούει ιστορίες, να συνδυάζει τις γνώσεις, να ο­δη­γεί­ται σε συμπεράσματα, να φτιάχνει τις δικές του ιστορίες και να τις ακολουθεί. Η γνω­σι­α­κή ωριμότητα είναι αποτέλεσμα μακράς παιδαγωγικής διαδικασίας, που ξεκινά από τα πρώ­τα παιδικά χρόνια με ένα χαρτί, ένα μολύβι και μια γόμα.

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (15.02.2018)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: σχολικά μαθήματα

1 Μαρτίου 2018

Αξιολόγηση μαθητών του Δημοτικού Σχολείου

Απόφαση του Υπουργείου Παιδείας
(απόσπασμα)

Άρθρο 1 | Έννοια και σκοπός αξιολόγησης

Αξιολόγηση του μαθητή είναι η συνεχής παιδαγωγική διαδικασία με την οποία πα­ρα­κο­λου­θεί­ται η πορεία της μάθησης, προσδιορίζονται τα τελικά αποτελέσματα και εκτιμώνται συγ­χρό­νως και άλλα χαρακτηριστικά τα οποία σχετίζονται με το έργο του σχολείου. Πρώτος στόχος της είναι η συνεχής βελτίωση της διδασκαλίας αλλά και η συνεχής ενημέρωση εκπαιδευτικών και μαθητών για τα αποτελέσματα των προσπαθειών τους, ώστε να επιτυγχάνονται τα κα­λύ­τε­ρα δυνατά αποτελέσματα.

Σε καμιά περίπτωση δεν έχει χαρακτήρα ανταγωνιστικό για τον μαθητή του Δημοτικού Σχο­λεί­ου και δεν αναφέρεται μόνο στην επίδοση στα μαθήματα του Ωρολογίου Προγράμματος αλλά και σε άλλα χαρακτηριστικά του, όπως είναι η προσπάθεια που καταβάλλει, το ενδιαφέρον του, οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσει, η δημιουργικότητά του, η συνεργασία με τους συμ­μα­θη­τές του και ο σεβασμός του κανονισμού λειτουργίας του σχολείου.

Άρθρο 3 | Διδακτικό έτος

Το διδακτικό έτος για τους μαθητές χωρίζεται σε τρία (3) τρίμηνα. Το πρώτο τρίμηνο αρχίζει στις 11 Σεπτεμβρίου και λήγει στις 10 Δεκεμβρίου, το δεύτερο τρίμηνο αρχίζει στις 11 Δε­κεμ­βρί­ου και λήγει στις 10 Μαρτίου και το τρίτο τρίμηνο αρχίζει στις 11 Μαρτίου και λήγει στις 15 Ι­ου­νί­ου.

Άρθρο 4 | Διαδικασία αξιολόγησης

Α. Στις Α΄ και Β΄ τάξεις Δημοτικού προβλέπεται μόνο προφορική περιγραφική αξιολόγηση. Ο δά­σκα­λος της τάξης με τη λήξη κάθε τριμήνου ενημερώνει τους γονείς των μαθητών για την πρό­ο­δό τους.
Β. Στις Γ΄ και Δ΄ τάξεις Δημοτικού προβλέπεται περιγραφική αξιολόγηση σε συνδυασμό με κλί­μα­κα βαθμολογίας ως ακολούθως: Άριστα (Α), Πολύ καλά (Β), Καλά (Γ), Σχεδόν καλά (Δ).
Γ. Στις Ε΄ και Στ΄ τάξεις Δημοτικού προβλέπεται περιγραφική αξιολόγηση σε συνδυασμό με κλί­μα­κα βαθμολογίας, που είναι λεκτική και αριθμητική, ως ακολούθως: Άριστα (9-10), Πολύ κα­λά (7-8), Καλά (5-6), Σχεδόν καλά (˂5). Αν κατά την εξαγωγή του μέσου όρου της ετήσιας ε­πί­δο­σης μαθητή κατά μάθημα όσο και του γενικού μέσου όρου όλων των μαθημάτων προ­κύ­ψει κλάσμα ίσο ή μεγαλύτερο από το μισό της ακέραιας μονάδας, τότε αυτό λογίζεται ως α­κέ­ραι­α μονάδα και προστίθεται στο ακέραιο μέρος του μέσου όρου. Το κλασματικό αυτό υ­πό­λοι­πο παραλείπεται αν είναι μικρότερο από το μισό της ακέραιας μονάδας.

Άρθρο 5 | Προαγωγή μαθητών – Επανάληψη τάξης

Α. Οι μαθητές των Α΄ και Β΄ τάξεων προάγονται εφόσον κατά την κρίση του δασκάλου α­ντα­πο­κρί­νο­νται στα στοιχεία της αξιολόγησης, όπως αυτά αναφέρονται στο Π.Δ. 8/95. Σε α­ντί­θε­τη περίπτωση επαναλαμβάνουν την τάξη.
Β. Οι μαθητές των Γ΄ και Δ΄ τάξεων προάγονται εφόσον υπερισχύουν σε αριθμό οι χα­ρα­κτη­ρι­σμοί Α, Β και Γ. Όταν στους τελικούς μέσους όρους υπερισχύουν οι χαρακτηρισμοί Δ, ο μα­θη­τής επαναλαμβάνει την τάξη.
Γ. Οι μαθητές των Ε΄ και Στ΄ τάξεων προάγονται εφόσον ο γενικός μέσος όρος είναι με­γα­λύ­τε­ρος του 4,5 (>4,5), σύμφωνα με την περ. γ, του άρθρου 4 της παρούσης Απόφασης. Όταν ο γενικός μέσος όρος είναι μικρότερος από 4,5 (˂4,5), ο μαθητής επαναλαμβάνει την τάξη.

Σε περιπτώσεις δικαιολογημένης απουσίας για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από το μισό του δι­δα­κτι­κού έτους, ο μαθητής μπορεί να προαχθεί εφόσον με τη σύμφωνη γνώμη του γονέα του υποβληθεί σε σχετική εξέταση εντός του α΄ 10ημέρου του Ιουνίου ή του α΄ 10ημέρου του Σε­πτεμ­βρί­ου.

Άρθρο 6 | Τελικές Διατάξεις

Η επίδοση της βαθμολογίας με την ολοκλήρωση του κάθε τριμήνου, σύμφωνα με το άρθρο 3 της παρούσης Υ.Α., γίνεται εντός δέκα (10) ημερών από τη λήξη του τριμήνου, εκτός δι­δα­κτι­κού ωραρίου και εντός του εργασιακού ωραρίου των εκπαιδευτικών με απόφαση του Συλ­λό­γου Διδασκόντων και σε χρόνο που επιτρέπει τη μεγαλύτερη συμμετοχή των γονέων/κη­δε­μό­νων, σύμφωνα με την παρ. 8 του άρθρου 13 του Ν. 1566/1985.

ΠΗΓΗ: Υπουργική Απόφαση Φ.7A/ΦΜ/212191/Δ1/4-12-2017


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: σχολική λειτουργία

25 Φεβρουαρίου 2018

Πορνογραφία, ένα διαφορετικό σχολικό μάθημα

Η πορνογραφία είναι μια σύγχρονη μάστιγα για τα παιδιά εφηβικής ηλικίας. Στις ΗΠΑ κα­τα­βάλ­λε­ται προσπάθεια τα παιδιά να μάθουν να διαχειρίζονται καλύτερα το πορνογραφικό υ­λι­κό.

O Ντριου ήταν οκτώ χρόνων όταν ψάχνοντας τα κανάλια της τηλεόρασης ανακάλυψε την εκ­πο­μπή «Τα κορίτσια τρελάθηκαν». Λίγα χρόνια αργότερα ανακάλυψε το «μαλακό» πορνό του τηλεοπτικού δικτύου HBO. Στη συνέχεια, στη Γ΄ Γυμνασίου, βρήκε πορνογραφικές σε­λί­δες στο τηλέφωνό του. Τα βίντεο ήταν καλά για αρχή και αποτελούσαν πηγή έμπνευσης για στά­σεις στο σεξ με μελλοντικές συντρόφους. Από τα πορνό έμαθε ότι οι άντρες πρέπει να εί­ναι γεροί και κυρίαρχοι στο κρεβάτι και να κάνουν πράγματα όπως να αναποδογυρίζουν τα κο­ρί­τσια την ώρα του σεξ. Τα κορίτσια στενάζουν πολύ και φτιάχνονται με ο­τι­δή­πο­τε κάνει έ­νας άντρας γεμάτος αυτοπεποίθηση. Μια ιδιαίτερη πορνογραφική σκηνή τού κόλ­λη­σε στο μυα­λό: Μια γυναίκα βαριόταν το τρυφερό σεξ και εκστασιάστηκε με έναν πολύ πιο επιθετικό τύ­πο. Ωστόσο, στη Δ΄ Γυμνασίου, ο Ντριου κατάλαβε ότι τα πορνογραφικά σάιτ ε­πη­ρέ­α­ζαν τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόταν για τα κορίτσια στο σχολείο του. Άραγε ήταν τα στήθη τους όπως αυτά στις ταινίες; Θα τον κοίταζαν τα κορίτσια όπως οι γυναίκες στα ε­ρω­τι­κά φιλμ κα­τά τη διάρκεια της ερωτικής επαφής; Θα του έκαναν αυτά τα πράγματα που έ­βλε­πε να κά­νουν στις πορνοταινίες;


Δίπλα στον Ντριου καθόταν ο Κιου. Ήταν 15 ετών, καλός μαθητής και φίλαθλος και ήταν ε­πί­σης μπερδεμένος σχετικά με το πώς μεταφράζεται το πορνό στην πραγματική ζωή. Ο Κιου δεν είχε κάνει σεξ, δεν είχε σύντροφο και έτσι δεν ήταν σε θέση να ρωτήσει τα κορίτσια τι τους αρέσει. Ωστόσο, δεν ήταν μόνο τα πορνό που τον μπέρδευαν αλλά και οι άγριες εικόνες σε Snapchat, Facebook και τα άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όπως η εικόνα που είχε δει ε­νός άντρα να πιέζει μια γυναίκα στον τοίχο, κάτω από την οποία ένα κορίτσι είχε σχολιάσει «θέ­λω έναν τύπο σαν κι αυτόν».

Τα αγόρια ετοιμάστηκαν προκειμένου να παρακολουθήσουν ένα πρόγραμμα «γνώσης πορ­νό» που ονομάζεται «Η αλήθεια για την πορνογραφία για τους μαθητές των γυμνασίων», έ­να πρό­γραμ­μα που στοχεύει στον περιορισμό της σεξουαλικής βίας. Εκεί οι μαθητές μαθαίνουν για τις υγιείς σχέσεις, τη βία κατά τη διάρκεια των ραντεβού και τα θέματα της ΛΟΑΤ κοι­νό­τη­τας μέσα από ομαδικές συζητήσεις, παίξιμο ρόλων και άλλες ασκήσεις. Για δύο ώρες κάθε ε­βδο­μά­δα, επί πέντε εβδομάδες, οι μαθητές συμμετέχουν στην τάξη για τη γνώση της πορ­νο­γρα­φί­ας, που στοχεύει να τους κάνει σοφότερους και πιο επικριτικούς καταναλωτές της, ε­ξε­τά­ζο­ντας πώς απεικονίζονται στην πορνογραφία το φύλο, η σεξουαλικότητα, η ε­πι­θε­τι­κό­τη­τα, η συναίνεση, η φυλή, οι σχέσεις και οι εικόνες του σώματος.

Κατά μέσο όρο τα αγόρια είναι 13 ετών και τα κορίτσια 14 όταν έρχονται για πρώτη φορά σε ε­πα­φή με την πορνογραφία. Σύμφωνα με το πρόγραμμα γνώσης της πορνογραφίας, το μά­θη­μα δεν έχει σχεδιαστεί για να τρομάζει τα παιδιά ώστε να πιστέψουν πως τα πορνό είναι ε­θι­στι­κά και θα καταστρέψουν τη ζωή τους. Αντιθέτως, βασίζεται στην πραγματικότητα ότι οι πε­ρισ­σό­τε­ροι έφηβοι βλέπουν πορνό και τους βοηθάει να μάθουν να αναλύουν τα μηνύματα της πορνογραφίας, κάτι που είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από το να ευχόμαστε να ζουν τα παι­διά μας σε έναν κόσμο χωρίς πορνό.

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (01.08.2017)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: σεξουαλική αγωγή

Κρατώντας τις σχολικές τσάντες «ομήρους»

(δημοσιογράφος, συγγραφέας)

Η δράση «Η τσάντα στο σχολείο» ουσιαστικά επιβάλλει σε όλα τα παιδάκια της χώρας να α­φή­νουν την τσάντα με τα βιβλία και τα πράγματά τους στο σχολείο για ένα Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο κά­θε μήνα. Ή, για να το πούμε με άλλα λόγια, το Υπουργείο απαγορεύει στα παιδάκια του δη­μο­τι­κού να πάρουν την τσάντα στο σπίτι τους μία Παρασκευή κάθε μήνα. Εκ πρώτης ό­ψε­ως ακούγεται παλαβό κι ακατανόητο. Δε βγάζει νόημα. Ωστόσο, η εγκύκλιος περιέχει ε­κτε­νή αιτιολόγηση της δράσης, μια αι­τι­ο­λό­γη­ση που την κάνει να μοιάζει λιγότερο παλαβή και πε­ρισ­σό­τε­ρο ύποπτη. «Η παραμονή της τσάντας στο σχολείο», λέει η εγκύκλιος, «δεν α­πο­τε­λεί μια συμβολική παρέμβαση, αλλά επιδιώκεται οι μαθητές και οι μαθήτριες να μην α­σχο­λού­νται με την προετοιμασία μαθημάτων κατά τη διάρκεια αυτού του Σαββατοκύριακου». Πα­ρα­κά­τω το­νί­ζε­ται ότι «η δράση υλοποιείται με σεβασμό στις ανάγκες της παιδικής ηλικίας, με γνώ­μο­να την πολύπλευρη ανάπτυξη των παιδιών της σχολικής ηλικίας (συναισθηματική, κοι­νω­νι­κή και ψυχοκινητική) και με σκοπό να υποστηρίξει ουσιαστικά τον μειωμένο χρόνο δη­μι­ουρ­γι­κής ε­πα­φής και επικοινωνίας γονέων-παιδιών» και επιπλέον «η συγκεκριμένη δρά­ση συμ­βάλ­λει σε μια γενικότερη επανεκτίμηση της σημασίας και του ρόλου των εργασιών στο σπίτι σε σχέ­ση με τον ελεύθερο χρόνο των μαθητών και των μαθητριών».

Με άλλα λόγια, η συγκεκριμένη δράση δεν αποσκοπεί στο να κρατήσει τις τσάντες κλει­δω­μέ­νες στα σχολεία ένα Σαββατοκύριακο, αλλά στο να απαγορεύσει στα παιδάκια να διαβάσουν μα­θή­μα­τα το συγκεκριμένο Σαββατοκύριακο. Και δεν αρκείται στην καθοδήγηση προς τους δα­σκά­λους, για παράδειγμα, να μη δώσουν εργασίες στα παιδάκια εκείνο το συγκεκριμένο Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο. Αυτό δεν είναι αρκετό. Η τσάντα κρατείται στο σχολείο ως όμηρος, ώστε κι αν α­κό­μη περάσει από το μυαλό κανενός παιδιού η ιδέα να ανοίξει ένα βιβλίο έτσι, από μόνο του, ή να πάρει ξέρω γω μια γόμα από την κασετίνα, να μην μπορεί.

Αυτό το αλλοπρόσαλλο μέτρο είναι κατά τη γνώμη μου χαρακτηριστικότερο δείγμα γραφής του Υπουργείου Παιδείας από άλλα, καθώς συνδυάζει μια σειρά από χαρακτηριστικά (προ­χει­ρό­τη­τα, έλλειψη σχεδιασμού και στρατηγικής, αφηρημένη ιδεοληψία, αβάσιμη αίσθηση αυ­θε­ντί­ας, νοοτροπία κρατισμού και επιβολής, ψήγματα αγαθών προθέσεων, αφέλεια) που φαί­νο­νται και στα υπόλοιπα δείγματα γραφής του συγκεκριμένου Υπουργείου τα τελευταία χρό­νια, αλλά πιο αποσπασματικά.

Θα προσέξατε ίσως ότι μέσα στην παρένθεση από πάνω έχω και τις «αγαθές προθέσεις». Η ι­σορ­ρο­πί­α του ελεύθερου χρόνου για τα παιδιά είναι πράγματι πολύ σημαντικό θέμα. Σε άλ­λες χώρες ο σεβασμός του ελεύθερου χρόνου των παιδιών είναι προτεραιότητα του εκ­παι­δευ­τι­κού συστήματος, όμως εξασφαλίζεται από τον προσεκτικό σχεδιασμό του προ­γράμ­μα­τος σπουδών και όχι από την επιβολή υποχρεωτικού ελεύθερου χρόνου ή την 48ωρη α­πα­γω­γή κασετίνων. Αλλά το σημαντικότερο είναι η πεποίθηση που προκύπτει από αυτή τη μι­κρή, ταπεινή δράση: πως ολόκληρη η ανάπτυξη των παιδιών, ακόμη και εκτός σχολείου, α­κό­μη και η διαχείριση του ελεύθερου χρόνου τους, είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Παι­δεί­ας. Η αντίληψη ότι το κράτος δεν έχει λόγο μόνο στο τι θα μαθαίνουν τα παιδιά στο σχο­λεί­ο αλ­λά και στο πότε θα τα μαθαίνουν, καθώς και στο πότε δε θα μαθαίνουν. Αυτή η νο­ο­τρο­πί­α α­φε­νός θεωρεί a priori ανίκανους τους γονείς να ρυθμίσουν τι κάνουν τα παιδιά τους, πότε και πόσο παί­ζουν, και αφετέρου θεωρεί ότι αυτή η ανικανότητα δεν αντιμετωπίζεται, ας πού­με, με ενημερωτικό υλικό ή δράσεις επιμόρφωσης των γονέων, αλλά με την απαγωγή της σχο­λι­κής τσάντας, των βιβλίων, των ντοσιέ και της κασετίνας των παιδιών για δυο ημέρες.

Βεβαίως, δεν είναι μια πάρα πολύ σημαντική δράση, γι’ αυτό και πολύς κόσμος δεν την έχει πά­ρει χαμπάρι. Είναι ένα μικρό πραγματάκι, το οποίο όμως έρχεται και προστίθεται σε μυ­ριά­δες άλλα μικρά πραγματάκια που ενισχύουν και μπαλώνουν από παντού το διαχρονικό, στρε­βλό, ελληνικό «κάν’ το μόνος σου» κρατικοδίαιτο μοντέλο.

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (19.01.2018)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: σχολική τσάντα

31 Ιανουαρίου 2018

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
(περιεχόμενα)

ΠΑΙΧΝΙΔΙ
● Ένα πολύτιμο «εφόδιο» για τη ζωή
● Έχουν φύλο τα παιχνίδια;
● Ορθή επιλογή παιχνιδιού
● Παιχνίδια για κάθε ηλικία (1)
● Παιχνίδια για κάθε ηλικία (2)
● Τι προσφέρει το παιχνίδι στα παιδιά
● Το καλύτερο δώρο για τα παιδιά
● Το παιχνίδι μεγαλώνει γερά παιδιά

ΕΞΩΣΧΟΛΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
● Ένας καλοπροαίρετος βιασμός!
● Μην τρελαίνεσαι, μανούλα!
● Ορθολογική αντιμετώπιση των εξωσχολικών δραστηριοτήτων
● Παιδιά με εφόδια και… άγχος

ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ
● Μην τρελαίνεσαι, μανούλα!
● Προσαρμογή στην κατασκήνωση
● Σχολικές διακοπές ή σχολική... συνέχεια;

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ
● Αγάπα, παιδί μου, το βιβλίο
● Γεννημένοι αναγνώστες
● Για να αγαπήσουν το βιβλίο
● Για να απολαμβάνει το παιδί τις ώρες της ανάγνωσης
● Γιατί να του λέτε παραμύθια
● Η Χιονάτη στο δικαστήριο
● Μόνο είκοσι λεπτά την ημέρα
● Οικογένεια και Λογοτεχνία
● Πώς να απομακρύνετε τα παιδιά από τα βιβλία
● Πώς να διαβάσετε ένα βιβλίο στο παιδί σας
● Πώς να διαλέξετε ένα καλό βιβλίο
● Το γοητευτικό ταξίδι της ανάγνωσης

Σχετικές αναρτήσεις υπάρχουν και στο παιδικό μου ιστολόγιο (εδώ)

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
● Αντιμετωπίζοντας την τηλεόραση
● Αντιμετωπίζοντας τις διαφημίσεις
● Αποφεύγοντας τις τηλεοπτικές παγίδες
● Για να μην επηρεάζονται αρνητικά από την τηλεόραση
● Επιλέγοντας παιδικά στην τηλεόραση
● Η πολλή TV κάνει τα παιδιά υποτακτικά
● Μικρή οθόνη, μεγάλη ζημιά
● Ο δωδεκάλογος της σωστής τηλεθέασης
● Οδηγός για την παιδική τηλοψία
● Παιδιά και δελτία ειδήσεων

ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
● Ακροβάτες μεταξύ offline και online ζωής
● Ασφάλεια στο διαδίκτυο
● Ασφαλής πλοήγηση στο διαδίκτυο
● Ασφαλής χρήση του διαδικτύου
● Για ασφαλή πλοήγηση στο διαδίκτυο
● Για τη σχέση των παιδιών με το διαδίκτυο
● Γνώση και πληροφορία
● Γονείς και ασφάλεια στο διαδίκτυο
●  1ο μέρος: Ασφαλής χρήση ανάλογα με την ηλικία των παιδιών
●  2ο μέρος: Πρώτα μέτρα ασφαλείας
●  3ο μέρος: Επικοινωνώντας με ασφάλεια
●  4ο μέρος: Τα δικαιώματα των παιδιών στο διαδίκτυο
●  5ο μέρος: Το παράδειγμα της οικογένειας Γεωργίου
● Επίβλεψη και προστασία των παιδιών στο Facebook
● Κάνω παρέα με παιδάκια...
● Μικρές ιστορίες για ασφαλές διαδίκτυο
● Οι κίνδυνοι από τις online δραστηριότητες των παιδιών
● Παιδόφιλοι: Δέκα συμβουλές προστασίας
● Προστασία από έναν μελλοντικό εθισμό στο διαδίκτυο
● Προστατεύω εμένα και τα παιδιά μου στο διαδίκτυο
● Σύντομες συμβουλές για ασφαλές διαδίκτυο
● Χρήση του διαδικτύου κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού

Σχετικές αναρτήσεις υπάρχουν και στο παιδικό μου ιστολόγιο (εδώ)

ΣΧΟΛΕΙΟ
(περιεχόμενα)

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Ασφάλεια στο διαδίκτυο
Αφορισμοί
Για γονείς και δασκάλους
Γνώση και πληροφορία
● Γονείς ελικόπτερα
● Είστε σίγουροι ότι γνωρίζετε τι κάνουν οι εκπαιδευτικοί;
● Έλλη, να ένας ήλιος (μαθητική ταινία)
● Επιθετικοί γονείς στα σχολεία
● Η αριστεία ως στόχος
● Η εκτίμηση των συμμαθητών
Καλλιεργημένοι διδάσκοντες
● Ο σκοπός του σχολείου
● Οι άριστοι που δεν τιμούμε
● Οι θεμελιώδεις αξίες της παιδείας
● Παγκόσμιες ικανότητες
● Παιδεία, εκπαίδευση και κοινωνική συνείδηση
● Σχολεία χωρίς φαντασία
● Σχολικές αίθουσες με νέα διαρρύθμιση
● Τα παιδιά που δεν αγαπάμε
● Της συνέβη το σχολείο...
● Το δικαίωμα στην εκπαίδευση
● Το σβήσιμο της φωτιάς

ΣΧΟΛΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
● Αγάπα, παιδί μου, το βιβλίο
● Άχρηστα πια τα μολύβια;
● Γιατί φοβούνται τα μαθηματικά;
● Κατ’ οίκον εργασίες
●  1ο μέρος: Πρώτη εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας (2003)
●  2ο μέρος: Δεύτερη εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας (2005)
●  3ο μέρος: Τρίτη εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας (2011)
● Κόλλα πέντε!
● Μαθητές υπό την πίεση βαθμοθηρίας και γονέων
● Μην τα βοηθάτε διαρκώς στα μαθήματα!
● Μια υπέροχη... Παπαγαλία!
● Οδηγίες για μαθήματα χωρίς βιβλία
● Οι «καλοί» μαθητές
● Πότε αδιαφορούν για τα μαθήματα
● Σχολικές διακοπές ή σχολική... συνέχεια;
● Τάμπλετ, γόμα και παπαγαλία
● Τι κάνουμε γι’ αυτό;

ΣΧΟΛΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
● Αξιολόγηση μαθητών του Δημοτικού Σχολείου
● Αριθμός μαθητών ανά τάξη ή τμήμα τάξης
● Ασφάλεια στο σχολείο
● Ενημέρωση σχετικά με την εποχική γρίπη (επικαιρότητα)
● Κλειστές οι πόρτες στα σχολεία
● Νυσταγμένοι μαθητές
● Ο ύπνος θρέφει τα παιδιά
● Οργάνωση και λειτουργία των δημοτικών σχολείων
● Όχι κινητά στο σχολείο
● Σκοπός και λειτουργία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης

ΣΧΟΛΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ
● Δέκα ιδέες για την πρώτη μέρα στο σχολείο
● Επιστροφή στο σχολείο
● Η είσοδος του παιδιού στο σχολείο
● Σχολική φοβία
● Τα SOS πριν από το πρώτο κουδούνι

ΣΧΟΛΙΚΗ ΤΣΑΝΤΑ
● Για να ελαφρύνει η σχολική τσάντα
● Κρατώντας τις σχολικές τσάντες «ομήρους»
● Ορθή επιλογή και χρήση της σχολικής τσάντας
● Στο σπίτι χωρίς τη σχολική τσάντα
● Το βάρος της σχολικής τσάντας

ΣΧΟΛΙΚΟ ΚΥΛΙΚΕΙΟ
● Δια(σ)τροφή στα κυλικεία
● Σχολικά κυλικεία
● Σχολικά κυλικεία: κερδοσκοπία ή υγεία;

ΣΧΟΛΙΚΗ ΒΙΑ
● Ημερολόγια εκφοβισμού
● Μπούλινγκ και ρατσισμός
● Οι νταήδες των σχολείων
● Οι τραμπούκοι της ζωής μου
● Πιλάτοι και θύματα της ενδοσχολικής βίας
● Προστατεύω εμένα και τα παιδιά μου στο διαδίκτυο
● Στοπ στην ενδοσχολική βία!
● Σχολικό μπούλινγκ και κοινωνία
● Σχολικός εκφοβισμός
● Το τελευταίο τραγούδι του Βαγγέλη (επικαιρότητα)
● Ψευτοπαλικαρισμός στα σχολεία

Σχετικές αναρτήσεις υπάρχουν και στο παιδικό μου ιστολόγιο (εδώ)