17 Φεβρουαρίου 2012

Τεχνικές διαχείρισης θυμού

(σχολικός ψυχολόγος)

Όπως όλα τα συναισθήματα, έτσι και ο θυμός, όταν καταπιέζεται διογκώνεται. Ο δι­ο­γκω­μέ­νος θυ­μός μπορεί να ξεσπάσει με μικρή σχετικά αφορμή και με δυσανάλογο (της αφορμής) μέ­γε­θος. Από την άλλη πλευρά, η ελεγχόμενη απελευθέρωση του θυμού μειώνει τις πι­θα­νό­τη­τες εκδήλωσης επιθετικής συμπεριφοράς και μας επιτρέπει να σκεφτόμαστε πιο καθαρά.

Για τα παιδιά είναι πιο δύσκολο να καταλάβουν τα αρνητικά τους συναισθήματα και να τα εκ­φρά­σουν με κοινωνικά αποδεκτό τρόπο. Έτσι μπορούν πιο εύκολα να καταφύγουν σε λε­κτι­κή ή φυσική κακοποίηση, σε περιφρόνηση/απομόνωση, ακόμη και σε αυτοτιμωρητικές συ­μπε­ρι­φο­ρές (αυτο­τραυματισμός, άρνηση τροφής κ.ά.). Μπορούν επίσης να παρουσιάσουν α­ντι­κοι­νω­νι­κή συμπεριφο­ρά αντιδρώντας σε κανόνες, αποφεύγοντας συναναστροφές και μει­ώ­νο­ντας τις σχολικές τους επι­δόσεις.

Πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε

1. Μιλάμε μαζί τους για τα συναισθήματα που βιώνουν και τα υποστηρίζουμε στην προ­σπά­θει­ά τους να τα κατανοήσουν. Είναι σημαντικό να απενοχοποιήσουμε τα συναισθήματα. Κα­νείς δεν είναι υπεύ­θυνος γι’ αυτά που νιώθει, μόνο για το πώς τα διαχειρίζεται. Αυτό είναι α­νά­γκη να το πιστέψουμε πρώτα εμείς και μετά να το περάσουμε και στα παιδιά.

2. Μένουμε κοντά στο παιδί καθώς προσπαθεί να καταλάβει τον θυμό του και να «δουλέψει» μα­ζί του. Δίνουμε το μήνυμα πως είμαστε παρόντες, πως δεν το απορρίπτουμε, πως δεν το α­γα­πού­με μόνο όταν είναι «καλό παιδί».

3. Βοηθούμε το παιδί να εκφράσει με θετικό τρόπο τον θυμό του. Του μαθαίνουμε να λέει «με ε­ξορ­γί­ζει όταν ο φίλος μου...» (κάνει ή λέει κάτι) και όχι «μισώ τον φίλο μου». Έτσι αρχίζει να κα­τα­νο­εί τα συναισθήματα και τις ανάγκες του και αποφεύγει τις προσωποποιήσεις και τις προ­βο­λές.

4. Εμποδίζουμε τη διόγκωση του θυμού του. Δίνουμε μη επιθετικές διεξόδους, όπως τη δυ­να­τό­τη­τα φυσικής εκτόνωσης (τρέξιμο, φωνές), έντονου παιχνιδιού (π.χ. μαξιλαρομαχία) κτλ. Χρή­σι­μες μπο­ρεί να αποδειχθούν και τεχνικές όπως η καταγραφή των αρνητικών συ­ναι­σθη­μά­των σε χαρτί και μετά καταστροφή του χαρτιού ή η εκτόνωση μέσω ζωγραφικής.

5. Γινόμαστε εμείς ένα καλό παράδειγμα διαχείρισης του θυμού μας.

Τέλος, η διαχείριση θυμού δεν πρέπει να εφαρμόζεται όταν γίνονται τα ξεσπάσματα, αλλά να εί­ναι μέρος της διαπαιδαγώγησης των παιδιών.

ΠΗΓΗ: ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (4-6/2009)

11 Φεβρουαρίου 2012

Προστατεύω εμένα και τα παιδιά μου στο διαδίκτυο

Από τη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού
Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ

 1  Παιδική πορνογραφία

Στην Ελλάδα τιμωρείται η κατοχή αρχείων παιδικής πορνογραφίας. Μέχρι στιγμής δεν έχει α­να­φερ­θεί παραγωγή υλικού παιδικής πορνογραφίας στη χώρα μας, ωστόσο 680 χρήστες ε­νε­πλά­κη­σαν σε υποθέσεις διακίνησης τέτοιου υλικού το διάστημα 2004-2011.

Πώς αναπτύσσεται η παιδική πορνογραφία:

● Οι δράστες αποπλανούν ανηλίκους σε chat rooms και σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.
● Οι δράστες μαθαίνουν τον τόπο διαμονής, τα ενδιαφέροντά τους και τις σεξουαλικές τους ε­μπει­ρί­ες.

 2  Ηλεκτρονική παρενόχληση μεταξύ παιδιών (cyber bullying)

Είναι ένα φαινόμενο που γνωρίζει έξαρση παγκοσμίως, ενώ και στη χώρα μας σημειώνονται αρ­κε­τά περιστατικά.

Τι περιλαμβάνει η ηλεκτρονική παρενόχληση:

● Μηνύματα με προσβλητικό περιεχόμενο.
● Κακόβουλη δημοσίευση φωτογραφιών με μοναδικό σκοπό την παρενόχληση.
● Διάδοση φημών και ψευδών γεγονότων με σκοπό τη δυσφήμιση.
● Ανώνυμες κλήσεις και μηνύματα με σκοπό τον φόβο και την ταραχή.

Ποιες είναι οι συνέπειες για το παιδί και τον έφηβο:

● Αποχή από τα μαθήματα.
● Απότομη πτώση στις σχολικές επιδόσεις.
● Εκτέλεση πράξεων αντίθετων με τον χαρακτήρα του παιδιού ή παράνομες πράξεις λόγω εκ­βι­α­σμού.
● Κατάθλιψη.
● Αυτοκτονία.

 3  Εξάρτηση

Η εξάρτηση αποτελεί κυρίως πρόβλημα των νέων και προκαλείται συνήθως στα σάιτ κοι­νω­νι­κής δι­κτύωσης και μέσω των διαδικτυακών παιχνιδιών.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς:

● Εγκαταστήστε ειδικά προγράμματα παρακολούθησης στον Η/Υ.
● Ελέγχετε το ιστορικό του προγράμματος πλοήγησης.
● Αποφεύγετε τη χρήση του υπολογιστή σε παιδιά χωρίς την παρουσία ενηλίκου.
● Συμβουλέψτε το παιδί να μη δίνει προσωπικές πληροφορίες.
● Αποθαρρύνετέ το να συναντήσει άτομα που γνώρισε στο διαδίκτυο χωρίς την επίβλεψή σας.
● Ζητήστε από το παιδί να σας ενημερώσει αν κάποιος του έστειλε υλικό που το τάραξε ή το α­να­στά­τω­σε.
● Αποφύγετε τη δημοσιοποίηση φωτογραφιών με τα παιδιά σας στο διαδίκτυο.

(περισσότερες πληροφορίες)

8 Φεβρουαρίου 2012

Σύντομες συμβουλές για ασφαλές διαδίκτυο

Από το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο